Abraham Olano – what it takes

Abraham Olano werd wereldkampioen wielrennen op de weg in 1995, in Duitima, Colombia. Hij won, alleen vooruit en op een lekke band van Miguel Indurain, onder andere vijfvoudig winnaar van de Ronde van Frankrijk.

De aankomst van de tweede, derde en vierde. Wat een koers! Dit is de becommentarieerde versie in het Spaans. In de sfeer blijven… Het startbeeld is niet van de winnaar, maar van de tweede, vijfvoudig Tourwinnaar Miguel Indurain Larraya. Olano stond al onder de douche 🙂

De voorbereiding: een grote ronde versus een hoogtestage

Olano koos ervoor om als voorbereiding de Vuelta te rijden, Indurain ging ter plaatse in Colombia op hoogtestage. Talent was niet per se de bepalende factor als je weet dat ook Marco Pantani deel uitmaakte van de kopgroep waaruit Olano zou wegrijden. Zoals je misschien wel weet, won Olano als eerste Spanjaard het wereldkampioenschap, en wel -als enige ooit- op een lekke band. Ik bekeek indertijd de wedstrijd live (deed toen nog zelf aan wielrennen) en genoot met volle teugen.

Maar goed. Een verslag van de koers geef ik hier niet. Dat vind je elders op het internet wel. Of je bekeek het toegevoegde filmpje. Ik wil het hebben over ‘what it takes to be a leader’. Talent, dat zeker, en een goede voorbereiding en training van je vaardigheden en kennis. Het is belangrijk om de “métier” te beheersen door oefenen, ervaren, ondergaan, bijleren, bijsturen …

Hoe Abraham Olano won

Olano won het wereldkampioenschap op voorbereiding, training, talent, begeleiding, omstandigheden, enz. Maar dat hadden de anderen ook. Misschien zelfs nog méér dan hij. Abraham Olano reed lek en zette door. Hij gaf niet op. Bleef vastberaden en wóú winnen. Hij deed wat er moest gebeuren, zonder aarzelen. Hij zette zijn doel en deed er alles aan om het te bereiken. Zelfs tegenslag als een lekke band hield hem niet tegen.

Hij toonde bovenal dat iemand die zijn “métier” beheerst, maar misschien een wat minder indrukwekkende erelijst kan voorleggen, óók kan winnen. Dat hoe groot iemand anders zich ook maakt, hoeveel indruk die ook op je maakt, jij nog steeds kan winnen.

Goed voorbereiden, doelen stellen, geloven in jezelf, tegenslagen wegwerken en eruit leren, kritiek erbij nemen, feedback dankbaar aannemen, je team meetrekken … het maakt een goede leider.

En zoals alles in het leven is het wielrennen een dankbare metafoor.

(P.S. Ik deed ooit één keer een uitgebreid verslag van deze wedstrijd aan mijn leerlingen, tijdens een les. Ik herinner me dat de leerlingen muisstil waren en diep onder de indruk. Ze genoten ervan. Het is me bijgebleven als een warme herinnering. Héérlijk om leraar te zijn.)

(Ik vroeg aan de sponsor van Olano een foto voor deze blog, maar kreeg zelfs nooit reactie. Alhoewel een wielerfan de sponsornaam nooit vergeet, is dat voor sponsors misschien anders. Jammer eigenlijk.)

Ik ben benieuwd naar jouw reactie! Deel ze hier.

Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: