De hoge vlammen van passie

De hoge vlammen van passie branden fel. Als je niet oplet of niet weet hoe je de vlammen weer voor even kan doven, is de brandstof te snel op of krijg je een uitslaande brand. Tot zover het beeld dat vaak gebruikt wordt als het gaat over passie. (De uitslaande brand voegde ik toe.) Passie is, als je ze vindt, iets om te koesteren. Als je de waakvlam maar terugvindt!

Wat is jouw passie?

Op sommige nascholingen kreeg ik de vraag: “Wat is jouw passie?” Wat een vervelende vraag! Als je me vraagt wat mijn passie NU is, dan kan ik daar misschien een antwoord op geven, maar ik kan niet garanderen dat mijn passie tegen het einde van deze nascholing nog hetzelfde zal zijn. Maar dat is niet helemaal hoe “passie” bedoeld is. Het gaat om dat ene, dat ultieme waar je hart sneller van slaat.

Wat antwoord ik? Waarschijnlijk ben je niets met een te algemeen antwoord als “schrijven” of een al te specifiek als “vegan straightedge metalcore” waar je wellicht nog nooit van gehoord hebt. Of zelfs: “De Oudtestamentische verwijzingen of de symboliek van ’de openbaring van Johannes’ in de liedjes van Johnny Cash.” Helemaal breekt het als ik zeg: “eigenlijk zowat alles wat me kan prikkelen en dat verder gaat dan de gebruikelijke beleefdheidskoetjes en -kalfjes, en dus diepgang bereikt.” Of gewoon een mengeling van al die thema’s. Charmant is de vraag wel, natuurlijk.

Sociaal wenselijk antwoorden

Na enkele keren die vraag gekregen te hebben, en vastgesteld te hebben dat het antwoord toch geen verdere nuance kreeg, wijzigde ik mijn aanpak. Niemand was immers bereid om even samen door het repertoire van Johnny Cash te gaan en de meervoudige betekenis van het woord “rose” in alle songs te turven. Om zo mijn punt te onderbouwen. En kwalijk kan je hen dat natuurlijk niet nemen. Neen, ik besliste om gewoon de sfeer aan te voelen en een gokje te wagen. Dat antwoord viel dan vaak wel in de smaak en men liet me met rust. Of men kon er zich niets bij voorstellen en liet me daardoor met rust.

Branden de hoge vlammen van passie altijd?

Waarom ik zo verveeld geraak van de vraag: “Wat is jouw passie?”, is wegens de “hoge vlammen van de passie”. Passie brandt in hoge vlammen, wat wil zeggen dat het weer snel voorbij kan zijn. De brandstof geraakt op. Als dat gebeurt, moet je op zoek gaan naar een nieuwe ’passie’. En dat gaat na een tijdje ook weer vervelen. Of je inspiratie geraakt ergens op. Zo luidt alleszins het populaire beeld van de hoge vlammen van passie.

Blijkbaar is dat bij veel mensen toch niet zo. Voor hen is passie wat ze graag doen, waar ze zich graag in verdiepen, enz. Dat vraagt een lang, eenzijdig engagement om je te blijven verdiepen in slechts dat ene onderwerp. En dat lukt zovelen prima, denk maar aan muzikanten en acteurs die nooit iets anders zouden willen doen. Of die juf die na haar pensioen nog kinderen helpt met taallessen. Of die voetbalfan die zelfs met krukken naar het stadion gaat. Bij hen is er geen sprake van hoge vlammen. Ze beschikken over eindeloze hoeveelheden brandstof.

Soms wordt passie een uitslaande brand

Als die hoge vlammen van passie leiden naar een uitslaande brand, dan stopt het beeld, denk ik. Een uitslaande brand van passie steekt anderen aan, inspireert hen én de persoon zelf gebruikt de passie in alle facetten van het rijke leven. Voor anderen lijkt dat misschien té, maar niet voor de fans. Ik keek ook wel eens vreemd naar een tuin vól ornamenten, tot er een groep kleuters passeerde die er geen genoeg van kon krijgen. Ze zochten de dieren en noemden ze op. Een optreden van Queen betrekt nog steeds Freddy Mercury op een respectvolle manier, tot groot applaus van de fans. Decennia na datum weet deze rockband nog steeds oude en nieuwe fans te verwennen. Wat is dan het probleem met een uitslaande brand van passie?

Waar branden bij mij de hoge vlammen van passie?

Dan blijft er voor mij maar één antwoord over: lezen, leren, creatief verwerken en schrijven. Storytelling. Voor een goed verhaal, of een verhaal dat nog geschreven moet worden, mag je me altijd wekken. Daar krijg ik eigenlijk nooit genoeg van. Een duidelijk antwoord voor mij, maar scoren op een nascholing doe je er niet mee. Tenzij ik de kans krijg om toe te lichten en te nuanceren.

De truc met de waakvlam

Ik denk dat de kunst is om te werken met een waakvlam voor passie. Af en toe geef je wat brandstof bij en laaien de vlammen hoog op, zolang je maar kan terugkeren naar de waakvlam die veel lager brandt. Je voegt rustpauzes in zodat je niet altijd vol moet gaan voor je passie. Zo behoud je je motivatie en passie en kan je op elk moment er weer tegenaan. Passie is perfect, zolang je de waakvlam vindt.

Waar kan jij nooit genoeg van krijgen?

Heb je interesse in een samenwerking? Ik schrijf ook jouw teksten. Contacteer me.

Ik ben benieuwd naar jouw reactie! Deel ze hier.

Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: